Thursday, September 07, 2006

Είχε Πανσέληνο Τη Μέρα Που Σε Γνώρισα

Φτού! Πάλι ερωτεύτηκα!
Δεν λέω, το συναίσθημα αυτό έχει ευεργετικές ιδιότητες: Σε κάνει πιο δημιουργικό και δραστήριο. Έχεις αυτή την υπερφυσική δύναμη να κάνεις τα πάντα! Ξέρετε τώρα, μετά από μια δύσκολη μέρα με μπόλικο τρέξιμο, ένα σωρό υποχρεώσεις, αναποδιές και γκρίνιες, εσύ το βράδυ που θα δεις επιτέλους τον άνθρωπο σου λάμπεις ολόκληρος/ η και μοιάζεις σαν… πολυέλαιος εκκλησίας!
Τώρα αυτός ο συνειρμός μου ήρθε τυχαία ή σκέφτομαι κιόλας το γάμο;!!
Ο ύπνος καταντά είδος προς εξαφάνιση, γιατί ποιος θέλει τώρα να κοιμάται, όταν έχει χίλιους καλύτερους λόγους, που αθροίζονται σε έναν και μοναδικό, για να μείνει ξύπνιος; Από την άλλη μπορεί να κοιμάσαι λιγότερο, αλλά σίγουρα ονειρεύεσαι περισσότερο! Αντί να διαβάζεις για παράδειγμα για την εξεταστική σου (συγκεντρώσου επιτέλους, είσαι στο πτυχίο πανάθεμα σε!), εσύ βλέπεις ρόζ συννεφάκια, μοβ διαστημόπλοιά και ρομαντικές πανσελήνους…
Καλά σε μένα ισχύει κυριολεκτικά το «Είχε πανσέληνο τη μέρα που σε γνώρισααααααααα» (Απλά δε θα σας αποκαλύψω σε ποια από όλες!)! Πάντως από τότε τριγυρνώ σαν τη σεληνιασμένη. Έχω γίνει πιο χαζοχαρούμενη απ’ ότι ήμουν πριν. Ω ναι γίνεται κι αυτό, απλά τώρα το χαμόγελο μου δεν φτάνει μόνο ως τα αυτιά, αλλά ως τα φρύδια! Επίσης έχω γίνει πιο αφηρημένη. Αυτό το τελευταίο σηκώνει ανάλυση:
Που λέτε ένα βράδυ πεινούσα. Βγάζω λοιπόν το ζαμπόν και το τυρί από το ψυγείο για να φτιάξω ένα λαχταριστό τοστ. ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ! Έχω την κακή συνήθεια, όταν μιλάω στο τηλέφωνο, να τριγυρνώ άσκοπα από δωμάτιο σε δωμάτιο. Έτσι, μετά το τέλος της τηλεφωνικής συνδιάλεξης, προσπαθούσα απεγνωσμένα να θυμηθώ τι έκανα πριν.
Τα πόδια μου με έφεραν μηχανικά ως την κουζίνα και βλέποντας το τυρί πάνω στο τραπέζι, θυμήθηκα την αρχική μου λιγούρα. Πάω να βγάλω και το ζαμπόν από το ψυγείο, αλλά άφαντο αυτό. «Ωχ που το άφησα τώρα;» γκρίνιαξα φωναχτά.
Έκανα άνω κάτω όλο το σπίτι και επειδή με ξέρω, έψαξα στα πιο απίθανα μέρη. Τελικά κατέληξα στο μπάνιο! Μπορείτε να μαντέψετε τρεις φορές για να βρείτε που είχα εγκαταλείψει το πολυπόθητο ζαμπόν:
ΕΣΕΙΣ: Στην μπανιέρα;
ΜΟΝΤΡΕΣΟΡ: Όχι.
ΕΣΕΙΣ: Στην κρεμάστρα με τις πετσέτες;
ΜΟΝΤΡΕΣΟΡ: Τσου.
ΕΣΕΙΣ: Στο πάτωμα; Γιατί τέτοια αδέξια που είσαι, σίγουρα σου έπεσε κάτω!
ΜΟΝΤΡΕΣΟΡ: Λυπάμαι χάσατε! Το ζαμπόν ήταν μέσα στο πλυντήριο!



ΜΟΝΤΡΕΣΟΡ: Ρε παιδιά, πόσον καιρό κρατάει αυτή η ασθένεια του έρωτα;!!!

39 Comments:

Blogger ΠΡΕΖΑ TV said...

Ερωτευμενη;
Κουραγιο.Μια φαση ειναι και θα περασει...

3:21 PM  
Blogger Eu-aggelos said...

Καλά όλες οι γυναικες αυτη την εποχη θέλετε 2-3 μπατσες να συνελθετε.Εγω αυτό εχω καταλαβει.Εσυ μικρη πρόσεχε γιατι προσεχως θα είμαι σε...ακτίνα βολής :))

5:01 PM  
Blogger Γείτων said...

Mην ανησυχείς για τη διάρκεια της νόσου. Ένας από τους δύο αναρρώνει πρώτος. Αυτος γίνεται καλά ταχύτατα. Αυτός που δεν πρόλαβε... Ακόμα ψάχνω να βρω πότε σκατά αναρρώνει. Πάντως απ' ότι βλέπω τουλάχιστον όσο καιρό είσαι ερωτευμένη εσύ, θα κρατάς πάντα καθαρό το ζαμπόν σου :P

5:28 PM  
Blogger Epsilon said...

Σου έχω δύο απαντήσεις...

Α. Κρατάει τόσο όσο δέχεται ο ένας τον άλλο όπως ακριβώς τον/την γνώρισε

και

Β. Κρατάει τόσο όσο να μετατοπιστεί στο επόμενο λαμπερό αντικείμενο του πόθου (Θάλασσα, Μπάνβιλ)

Στην περίπτωση Α, έχει ημερομηνία λήξης.
Στην περίπτωση Βου, είσαι για πάντα ερωτευμένος/η.

9:19 PM  
Blogger Θεριό Ανήμερο said...

Εύχομαι να μην σου περάσει ποτέ. Άντε και στα δικά μας οι ελεύθεροι βρε!

11:14 PM  
Blogger sorry_girl said...

Δε θέλω να σε τρομάξω αλλά υπάρχει μια μικρή-μικρή περίπτωση να κρατήσει για πάντα!μπρρρρρρ!

11:45 PM  
Blogger zouri1 said...

μπα,φευγει γρηγορα.Απλα ξαναρχετε

11:47 PM  
Blogger glizz said...

Δε θα σου ευχηθώ να σου περάσει η νόσος. Δε θα ευχηθώ να περάσει και τον εκλεκτό της καρδιάς σου η νόσος αυτή.
Εύχομαι να είστε πάντα τόσοοοο πολύ άρρωστοι, να πλένετε όλα σας τα τρόφιμα στο πλυντήριο και να βάζετε τα άπλυτα σας ρούχα στο ψυγείο. Και αυτό να κρατήσει για πάντα, ναι αυτό ευχομαι τελικά, να είστε και οι 2 άρρωστοι από αυτην την ίδια νόσο για πάντα...(ακου ευχή τώρα)
Πάντως για να είμαστε και σίγουροι για την καθαριότητα των τροφίμων που καταναλώνεις....παρε καλού κακου ενα SKIP και έχε το κάπου πρόχειρα και σε εμφανή σημείο, έτοιμο προς πάσα χρήση, πάσα στιγμη. Γιατί 29 κατασκευαστές πλυντηριών συνιστούν SKIP, τώρα και για το ζαμπόν. ΑΥΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ!
Φιλιά και καλημέρες σε όλους!

11:52 PM  
Blogger advocatus diaboli said...

Δεν τελειώνει ποτέ. Ποτέ, ποτέ. Γιατί, ακόμα και αν τελειώσει αυτή, θα έρθει η επόμενη ίδια φάση. Μπορεί και καλύτερη. Μπορεί και παντοτινή. Αλλά μπορεί και να μείνει αυτή παντοτινή. Αυτό είναι το νόστιμο. Οτι δεν ξέρεις.

11:57 PM  
Blogger Gordon said...

Το μυαλό και το σώμα βρίσκονται δέσμια μιας μόνιμης αναστάτωσης που δεν απέχει πολύ απο την αρρώστια και μπορεί να κρατήσει εβδομάδες μήνες ή μια ολόκληρη ζωή.
Για το σύνδρομο αυτό δεν υπάρχει θεραπεία, ευτυχώς ;)

12:37 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Καλημέρα καλημέρα! Περιττό να σας πώ οτι διαβάζοντας τα σχόλια σας κατάλαβα τη σοβαρότητα της κατάστασης μου!
-Πρέζα, Γείτων, Sorrygirl, Ζουρι και Gordon με τρομάξατε βρε... ο καθένας με τον τρόπο του!
-Ευαγγελε και στα δικά σου εύχομαι!
Το λέω τώρα που δεν είσαι ακόμα σε απόσταση βολής! :Ρ
-Έψιλον σουρεαλιστικά ρεαλιστική όπως πάντα!
-Θερίο δεν ξέρω αν στο έχω πει αλλά πολλοί με φωνάζουν προξενήτρα! :-)
-Glizz καλά έχω σκάσει στα γέλια! Ύπέροχες οι ευχές σου!
-Δικηγόρε του "έξω από εδώ" σίγουρα είσαι δικηγόρος και όχι μάγειρας;!

12:55 AM  
Blogger Cherryfairy said...

σε πόσους βαθμούς θα το πλενες;βάζεις και λευκαντικό;
ωραία η θάλασσα του Μπάνβιλ έψιλον!

1:24 AM  
Blogger The Motorcycle boy said...

Σε καλό σου ρε πιτσιρίκι! Κοίτα να το γλεντήσεις πριν το βαρεθείς.

1:52 AM  
Blogger zero said...

Ενταξει τυχερη εισαι.
Ο ερωτας δεν κραταει πολυ.
Μερικους μηνες, κανα χρονο...
...αυτα ειναι τα νουμερα.

ΥΓ: αν αγαπησεις...
.........
....ξεχνα το,
τοτε κραταει μερικες ζωες.

ζερο.

2:02 AM  
Blogger Lamiotis said...

Ο έρωτας όσο κρατήσει κράτησε. Το περίεργο είναι οτι όταν φύγει το κάνει ξαφνικά συνήθως και χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

Να θυμάσαι ότι το ζαμπόν το βάζουμε στους 40 βαθμούς, χωρίς πρόπλυση και ξέβγαλμα στις 700 στροφές. Και προς Θεού, ποτέ μαζί με τα χρωματιστά!
Καμιά ασπιρίνη δοκίμασες να πάρεις;

2:06 AM  
Anonymous magica said...

όσο κρατήσει μικρή, κανείς ποτέ δε ξέρει, στη συνέχεια θα συμφωνήσω με τον Γείτων
Χμμμμμ εγώ τελικά σκέφτομαι να γίνω κολλητή με τον Γείτων μια χαρά θα κλαίμε παρέα.

Που'σαι Γείτων! σήμερα έχει Active Member στη Σταυρούπολη, είσοδος δωρεάν.

3:07 AM  
Blogger homelessMontresor said...

-Chairryfairy & Lamioti ευχαριστώ για τις οδηγίες χρήσης του πλυντηρίου γιατι η αλήθεια είναι πως δεν ήξερα σε τι χρησίμευε! (Ε ναι εγώ και η νυκοκοιροσύνη έχουμε μαλώσει από τότε που γεννήθηκα!).
-Magica έχω βρεθεί και εγώ στη θέση σου και του γείτων, αλλά τώρα που πέρασα από την άλλη όχθη σας λέω ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ!
-Motoboy η αλήθεια είναι οτι εγώ γλεντάω πάντα, απλά τώρα έχω κι ένα παραπάνω λόγο! :-)
-Ζερο γλουπς! Ευτυχώς που είμαι ακόμα στο πρώτο στάδιο της ασθένειας!

6:25 AM  
Blogger Dimitris said...

Βασικά ο μέγας συμπολίτης σου Πασχάλης λέει: "Είχε παλιόκαιρο την μέρα που σε γνώρισααααα..."

Αλλά ερωτευμένη είσαι, διακαιολογείσαι...

Τελικά πρόπλυση θέλει το ζαμπόν;

7:23 AM  
Blogger Attalanti said...

homeless, αυτά είναι τα καλύτερα! (σε συναγωνίζομαι επάξια, τολμώ να σημειώσω, με αφημένο βιβλίο στο... ψυγείο). Αχ αυτά τα τοστ!

8:01 AM  
Blogger tsitas said...

Είχε πανσέληνο τη μέρα που σε γνώρισα,
πώς θες εσύ, πώς θες εσύ για το ζαμπόν να μιλάμε...

Άντε και στα δικά μας...

10:17 AM  
Blogger toolman said...

to zampon itan apaxo i kanoniko?

10:51 AM  
Blogger homelessMontresor said...

-Ατταλάντι κι εσύ ερωτευμένη? Αν ναι συμπάσχω. :-)
-Δημήτρη+Τσίτα είστε στιχουργοί και μ το κρύβατε???
-Τoolman δεν ξέρω πως ήταν πριν το ζαμπόν, αλλά μετά την πλύση έγινε σίγουρα άπαχο!

10:58 AM  
Blogger toolman said...

sto plynthrio elpizo na xrhsimopoieis kai calgon giati mporei na fas kana zabonaki me poly alati! xo xo xo!
de kanei kalo to poly alati.....

11:01 AM  
Blogger Άβατον said...

This comment has been removed by a blog administrator.

1:38 PM  
Blogger Άβατον said...

Νομίζω πως οι επιστήμονες λένε κάτι για 3 χρόνια. Εγώ σου εύχομαι να είναι για πολλά παραπάνω...

1:40 PM  
Blogger Little_Pat said...

Ουπς!
Τη πάτησες μικρό; Ωραία είναι. Ζήσε το όσο διαρκήσει, γιατί δεν έχει συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης. Τις παρενέργειες να πρόσεξεις. Και δεν αναφέρομαι στην αφηρημάδα περί τυριού και ζαμπονιού!

4:02 PM  
Blogger Λίτσα said...

Με κάλυψε ο zero.

9:06 PM  
Blogger homelessMontresor said...

Καλημέρα μας!
-Toolman "de kanei kalo to poly alati..... " xixi τα έχουμε πει, το παν είναι η σωστή δοσολογία!
-Άβατε 3 χρόνια ε? Χμμμ για να φτιάξω ενα χρονοδιάγραμμα τώρα...
-little-pat μάλλον ο ίδιος ο έρωτας είναι μια παρενέργεια!
-Λίτσα αφού έβαλες σφραγίδα εγκυρότητας στα λόγια του Ζερο, ένα έχω να πώ: Οιμέεεεεε!

1:15 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Αγάπη- Έρωτας 1-0 λοιπόν

1:42 AM  
Blogger Alexandra said...

αν είναι το μικρόβιο ισχυρό σε βλέπω πολύ καιρό με 'ερωτικό πυρετό'! Καλό είναι απόλαυσέ το!

2:09 AM  
Blogger o erwtas pernaei ap' to stomaxi said...

Και μην ξχνάς...
ο έρωτας περνάει απ' το στομάχι... ;-)

5:38 AM  
Blogger homelessMontresor said...

-Αλεξάνδρα να που υπάρχει και μια ασθένεια από την οποία δε θα θέλαμε να γιατρευτούμε ποτέ!
-Έρωτα σωστός! Αρκεί να μην είμαι εγώ η μαγείρισα! :ΡΡΡ

6:15 AM  
Anonymous Natalia said...

Φτου φτου μη σε ματιάσω μικρούλα μου!!!!

Πάντα τέτοια ευχάριστα!

11:04 AM  
Blogger Nada said...

Άντε και καλά ξεμπερδέματα...

Μπλογκοσυναντήσεις στη Θεσσαλονίκη μαθαίνω... ωραία πράγματα.

6:37 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Γιατί δεν ερχεστε και εσείς στην blogσυνάντηση στην Θεσσαλονίκη αγαπητέ NAda? Αν θέλετε επικοινωνήστε μαζί μου για να μάθετε τις λεπτομέρειες!

Ναταλία κάτι μου λέει οτι όταν θα χρειαστώ ξεμάτιασμα από το κακό μάτι σε σένα θα έρθω! :-)

9:07 AM  
Blogger Simos said...

χάνω πράγματα με τη δουλειά... έρωτες βλέπω τριγυρνούν στήν πόλη... τί ωραίο συναίσθημα...Live it, live it! και μην σκέφτεσαι τίποτε άλλο!! γιατί αυτά λίγες φορές έρχονται... και αν φύγουν, μπορεί να ξανάρθουν.. μπορεί και όχι... γι'αυτό με τα μούτρα!

2:01 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Ε όχι και με τα μούτρα γιατί μετά... ποιος πληρώνει τον πλαστικό χειρούργο??? :Ρ
Οκ πέρα από την πλάκα ναι είναι ωραίο συναίσθημα και ή το ζείς ή δεν το ζείς, δεν υπάρχουν ενδιάμεσες καταστάσεις!

6:40 AM  
Anonymous Anonymous said...

geia sas!!!!

6:43 AM  
Anonymous marinaki said...

ti kanete?

6:44 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home