Friday, October 06, 2006

Έρωτας και Μαρξισμός

Πριν δικαιολογήσω την επιλογή του τίτλου μου για αυτό το ποστ, θα σας ρωτήσω κάτι:
Πόσες φορές αγανακτήσατε που δεν επιθυμείτε το καλό παιδί/ καλή κοπέλα που θα έκανε τα πάντα για σας, αλλά από την άλλη επιθυμείτε τρελά αυτόν/ αυτήν που σας φτύνει κανονικότατα;
Αν σας εκφράζει η παραπάνω ερώτηση και οι απαντήσεις σας είναι κάτι σαν: «Πάντα έτσι είναι!», «Μοντρεσορ μην ξύνεις πληγές τώρα!» κτλ, τότε για διαβάστε το παρακάτω κείμενο και πείτε μου τη γνώμη σας.
Δυστυχώς δεν είναι δικές μου σκέψεις αλλά τις έκλεψα από το βιβλίο του Αλαιν Ντε Μποττον: Μικρή Φιλοσοφία του Έρωτα, εκδόσεις πατάκη, που μου χάρισε ο «δάσκαλος» που με έχει αναλάβει τώρα τελευταία. :-)
Να τονίσω πως μισώ την τακτική της παράθεσης αποσπασμάτων ενός βιβλίου γιατί αισθάνομαι σαν χασάπης που το πετσοκόβει. Γι’ αυτό λοιπόν θα σας πρότεινα να το διαβάσετε κι εσείς αν βέβαια σας ενδιαφέρει να αμπελοφιλοσοφήσετε για τον έρωτα!

Μαρξισμός
Όταν κοιτάζουμε κάποιον [έναν άγγελο] από τη θέση του ερωτευμένου που δεν ανταποδίδεται ο έρωτας μας και φανταζόμαστε ποιες απολαύσεις θα νιώθαμε όντας στον έβδομο ουρανό μαζί του, τείνουμε να παραβλέπουμε ένα σημαντικό κίνδυνο: πόσο σύντομα ενδέχεται τα θέλγητρα του να ωχριάσουν, αν τυχόν ο έρωτας μας ευοδωθεί. Συχνά ερωτευόμαστε για να γλιτώσουμε από τον εαυτό μας, παίρνοντας θέση δίπλα σ’ ένα πλάσμα που είναι ωραίο, έξυπνο και πνευματώδες όσο άσχημοι, βλάκες και πληκτικοί είμαστε εμείς. Τι γίνεται όμως αν μια μέρα το πλάσμα εκείνο αλλάξει γνώμη και αποφασίσει να μας ερωτευτεί; Δεν μπορεί, θα υποστούμε σοκ- πως είναι δυνατόν να το θεωρούμε υπέροχο, όπως ελπίζαμε, και να έχει τόσο κακό γούστο, ώστε να εγκρίνει ανθρώπους σαν και εμάς; Εφόσον για να ερωτευτούμε πρέπει να πιστέψουμε ότι το προσφιλές μας πρόσωπο μας υπερβαίνει κατά κάποιον τρόπο, δεν εγείρεται άραγε ένα οξύ παράδοξο όταν μας ανταποδίδει τον έρωτα μας; Ωθούμαστε στο ερώτημα: « Αν είναι πράγματι τόσο υπέροχος/ η, πώς είναι δυνατόν να ερωτεύτηκε κάποιον σαν εμένα;»[…]
Αν είσαι ερωτευμένος και δεν σου το ανταποδίδουν, μπορεί να πονάς, αλλά είναι ασφαλές, γιατί δε βλάπτεσαι παρά μόνο εσύ, από έναν πόνο προσωπικό, που είναι πικρόγλυκος και τον προκαλείς μόνος σου. Όμως, από τη στιγμή που ο έρωτας σου γίνεται αμοιβαίος, πρέπει να είσαι έτοιμος να εγκαταλείψεις την παθητικότητα του πάσχοντος και να αναλάβεις την ευθύνη ότι μπορείς κι εσύ να πληγώσεις.[…]
Είναι γνωστό το ευφυολόγημα του Γκράουτσο Μαρξ ότι ποτέ δεν θα καταδεχόταν να γίνει μέλος μιας λέσχης, η οποία θα συναινούσε να εγγράψει ως μέλη της ανθρώπους σαν αυτόν- στάση που ισχύει κάλλιστα και στον έρωτα. Ο γκραουτσομαρξισμός βγάζει γέλιο επειδή είναι παράλογα αντιφατικός:
Πως είναι δυνατό και να θέλω να γίνω μέλος μιας λέσχης και να παύω να το επιθυμώ τη στιγμή που με δέχονται;
Ίσως υπάρχει, λοιπόν, μια μορφή λατρείας που απορρέει από την παρόρμηση μας να γλιτώσουμε από τον εαυτό μας και τις αδυναμίες μας, μέσω μιας συμμαχίας με κάποιον ωραίο και ισχυρό- το Θεό, μια λέσχη, το προσφιλές πρόσωπο. Μα αν το πλάσμα αυτό τσιμπηθεί μαζί μας, ωθούμαστε να επανέλθουμε στον εαυτό μας και κατά συνέπεια, σε όλα εκείνα που μας έστρεψαν προς τα έξω. Ίσως, τελικά, να μη ζητούσαμε πράγματι τον έρωτα, ίσως θέλαμε να πιστέψουμε σε κάποιον, μα πώς θα εξακολουθήσουμε να πιστεύουμε στο προσφιλές πρόσωπο τώρα που πιστεύει αυτό σε μας;[…]
Οι μαρξιστές κατά βάθος θεωρούν εαυτόν απαράδεκτο και πιστεύουν ότι σε μια ενδόμυχη σχέση θα φανεί αμέσως ότι είναι τσαρλατάνοι. Γιατί λοιπόν να δεχτούν τον έρωτα που τους προσφέρεται, εφόσον είναι βέβαιο ότι εντός ολίγου θα τους τον πάρουν πίσω; Αν μ’ ερωτεύτηκες, είναι επειδή δε με ξέρεις καλά, σκέφτονται, κι αν δε με ξέρεις καλά, θα ήταν παλαβό να συνηθίσω στον έρωτα σου, αφού αργά ή γρήγορα θα με μάθεις;
Για τους λόγους αυτούς οι μαρξιστές, εγκαθιδρύουν μια ορθόδοξη συμμαχία, βασισμένη στην άνιση ανταλλαγή συναισθημάτων. Παρ’ όλο που μέχρι να ανταποδοθεί ο έρωτας τους λαχταρούν να ευδοκιμήσει, κατά βάθος προτιμούν να παραμείνει το όνειρο τους στο βασίλειο της φαντασίας. Θέλουν ο έρωτας τους να γίνει δεχτός, αλλά με ρέγουλα, θέλουν το προσφιλές πρόσωπο να κρατήσει απόσταση και να τους κάνει τη χάρη να μην είναι συναισθηματικά προσιτό τον περισσότερο καιρό, κατάσταση που γενικά συνάδει με την αίσθηση τους για το ότι το αξίζουν- γιατί τάχα κάποιος να τους εκτιμήσει περισσότερο απ’ όσο εκτιμούν οι ίδιοι τον εαυτό τους; Αν, ατυχώς, το προσφιλές πρόσωπο σχηματίσει καλή εικόνα γι’ αυτούς (πλαγιάσει μαζί τους, χαμογελάσει, τους ετοιμάσει πρωινό), τότε η πρώτη τους παρόρμηση είναι να διακόψουν τη σχέση, όχι επειδή δεν τη θέλουν, αλλά επειδή νιώθουν ότι δεν την αξίζουν. Η τελειότητα αμαυρώνεται, αφού συναγελάζεται δυστυχώς με αγύρτες.[…]
Άρα το προσφιλές πρόσωπο καλείται να βρει τη σωστή κατά το μαρξιστή θέση, σ’ ένα ζήτημα όπου φαίνεται να δεσπόζει η ανισορροπία: πρέπει να ζυγιαστεί στο κατάλληλο σημείο ανάμεσα στην υπερβάλλουσα ευσυγκινησία και στην υπέρ το δέον διάθεση ανεξαρτησίας. […]
Με βάση αυτήν την οπτική οι εραστές δεν μπορούν παρά να αμφιταλαντεύονται μεταξύ της λαχτάρας και της όχλησης. Ο έρωτας δεν έχει ουδέτερο έδαφος, είναι μόνο πορεία. Μόλις συλλάβει το αντικείμενο της επιθυμίας του, παύει να το επιθυμεί. Επομένως, θα έσβηνε κατά την εκπλήρωση του, η κτήση του επιθυμητού, θα εξάλειφε την επιθυμία.[…]
Συνήθως υπάρχει μια στιγμή μαρξισμού στις περισσότερες σχέσεις (το σημείο όπου γίνεται σαφές ότι ο έρωτας ανταποδίδεται) και η έκβαση της εξαρτάται από την ισορροπία ανάμεσα στην αγάπη και στο μίσος που τρέφει καθένας για τον εαυτό του. Αν υπερισχύει το δεύτερο, τότε ο αποδέκτης του έρωτα θα δηλώσει ότι το προσφιλές πρόσωπο για τον άλφα ή βήτα λόγο, δεν είναι αντάξιο του (είναι ανυπόληπτο έστω και μόνο επειδή συγχρωτίζεται με ανυπόληπτους). Αν όμως υπερισχύει η αγάπη για τον εαυτό, ενδέχεται καθένας από τους δύο να αποδεχτεί ότι η ανταπόδοση του έρωτα του δεν αποδεικνύει το χαμηλό ποιόν του άλλου, αλλά ότι, τελικά, ο ίδιος, ως φαίνεται, είναι άξιος να αγαπηθεί.

Υστ.1: Συμπέρασμα: Να μην αγαπάς υπερβολικά τον εαυτό σου για να μπορέσεις να ερωτευτείς κάτι τελειότερο και ανώτερο, αλλά να μην τον μισείς κιόλας για να μπορείς να δεχτείς τον έρωτα του άλλου.
Υστ.2: Ξέχασα να σας πω κάτι σημαντικό. Το βιβλίο αυτό δεν είναι καθαρά φιλοσοφικό. Είναι μυθιστόρημα και τα αποσπάσματα που σας παρέθεσα περικλείονται στην ιστορία.

22 Comments:

Blogger The Motorcycle boy said...

Καλά σου έχω κάνει ολόκληρο σεντόνι για μαρξιστική θεωρία και όλα τα σχετικά ΚΑΙ ΕΡΧΕΣΑΙ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΟΣΤΑΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΔΕΡΦΟΥΣ ΜΑΡΞ;
Υ.Γ.: Ακούστηκε ένα χρατς; Είναι από τα πτυχία μου που τα έσκισα.

2:12 PM  
Blogger homelessMontresor said...

:-)))
Τέτοιο ποδαρικό δεν το περίμενα! Θα το πάρω σαν κοπλιμέντο!

2:18 PM  
Blogger The Motorcycle boy said...

Ε, με τέτοιον τίτλο έπρεπε να το περιμένεις.

2:33 PM  
Blogger homelessMontresor said...

Εεε εντάξει ξέρω να βάζω πιασάρικους τίτλους η άτιμη!

2:35 PM  
Blogger ΣεΞπΥρ said...

"o κόσμος θέλει με μα γω τον φεύγω, και συ φεύγεις μα γω εσένα θέλω"

Τζελαλεντίν Ρούμι

Τα είπε όλα ο δάσκαλος.

Καλημέρες :)

5:13 PM  
Blogger Lex_Luthor06 said...

Ξέρει κανείς που μπορώ να βρώ αυτές τις μάσκες -Γκράουτσο Μάρξ;
(Αυτές με τα μαυρα γυαλιά το μουστακι και τη μύτη ρε)
Δεν έχουν πια τα περίπτερα γμτ.

(Σωστός ο Γάλλος)
Προτείνω ως μουσική υποκρουση το ''Μονακό''.

τουρουρουρου ρουρουρου...

10:37 PM  
Blogger Cherryfairy said...

το χω διαβάσει-είναι σπουδαίο βιβλίο.'
Στην όπερα Κάρμεν του Μπιζέ αναφέρει κάπου η ηρωίδα "Αυτόν που με ποθεί και με τρέχει δεν θα του έδινα ούτε ένα τσιγάρο,ενώ αυτόν που αδιαφορεί θα ερωτευτώ τρελά".Σε πολύυυυυ ελεύθερη απόδοση.
Ωραίο ποστ!

12:29 AM  
Blogger nosyparker said...

Να σου πω, βλακείες λέει αυτός ο Ντε Μποττόν!!! Ακούς εκεί: « Αν είναι πράγματι τόσο υπέροχος/ η, πώς είναι δυνατόν να ερωτεύτηκε κάποιον σαν εμένα;»[…]
Μα φυσικά κάποια σαν εμένα θα ερωτευτεί!!!!! :p

1:48 AM  
Blogger zouri1 said...

δεν συμφωνω αν και νομιζα οτι ανφεροσουν στον Μαρξισμο.
Ειναι προσωπικες τους αποψεις και βιωματα.
Ολοι μας,αναλογα με τα βιωματα μας,εχουμε σχηματισει και μια αποψη.

1:55 AM  
Anonymous Anonymous said...

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Μετά την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, η οποία βασιζόμενη στην ελευθερία της έκφρασης, του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, δεν απαγόρευσε την ίδρυσή του, η Ολλανδική Κυβέρνηση αναγνώρισε και επίσημα το νεοϊδρυθέν Κόμμα των Παιδοφίλων (PNVD).

Σας προκαλώ και σας προσκαλώ να επισκεφτείτε την πιο κάτω σύνδεση και να ψηφίσετε ενάντια σε αυτή την απόφαση βδέλυγμα.
Επίσης σας παρακαλώ να μεταβιβάσετε σε όσους περισσότερους μπορείτε την πιο κάτω σύνδεση ούτως ώστε να γίνουμε πολλοί να γίνουμε χιλιάδες !!

http://brexmother.blogspot.com/2006/10/pnvd.html#links

1:57 AM  
Blogger divine mitsakos said...

τη μάθαμε την απόφαση δημήτριε.
έχει μπει λινκ εδώ μέσα πριν.
το γεγονός ότι μπήκε το σχόλιό σου αυτό παντού, βάζοντας από κάτω τη διεύθυνση του μπλογκ σου και όχι αυτή του χαμόγελου του παιδιού, σε κάνει στα δικά μου μάτια ύποπτο.
ο καθένας μπορεί αν θέλει να διαφημίζει το μπλόγκ του, αλλά όχι χρησιμοποιώντας τέτοια θέματα ρε γαμώτο...
καλημέρα δεν είπα!: καλημέρα homelessmontresor :)))

2:13 AM  
Blogger numb_jg said...

Καλημέρα :))) ωραίο θέμα, ωραίο ποστ, ίσως επανέρθω...

2:30 AM  
Blogger Χρήστος Φασούλας said...

Δηλαδή, τι υπονοεί ο ποιητής; Ότι ο μαρξισμός, αυτός καθ' αυτός, είναι αντιερωτικός;
Υποθέτω ότι κατέληξε σ' αυτό το έμμεσο συμπέρασμα ρίχνοντας απλώς μια ματιά τους σύγχρονους (και κυρίως στις... σύγχρονες!) εκπροσώπους του...
:))

2:44 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Καλημέρα παίδες!
-Σεξ+πυρ χαίρομαι που σχολίασε και ο ειδικός σ' αυτά τα θέματα στο ποστ μου! Σωστός και ο δάσκαλος!
-Lex luthor άριστη η μουσική επιλογή! Όσο για τις μάσκες δε σου κρύβω οτι μάλλον εξαφανίστηκαν πριν γεννηθώ εγώ!!! :-)
-Cherryfairy χαίρομαι που το διάβασες και έχεις ολοκληρωμένη άποψη επι του θέματος, νιώθω τύψεις που ποσταρα μόνο ένα κομμάτι!
-Nosyparker είναι και μια μερίδα του πληθυσμού που δεν έχει υπαρξιακά προβλήματα... ευτυχώς!
-Ζούρι έτσι την πάτησε και ο Mboy... και φυσικά όλοι μας έχουμε σχηματίσει μια άποψη και δυό και τρείς μη σου πώ!
-Μιτσάκο και numb καλημέρα σας είπα?

2:51 AM  
Blogger homelessMontresor said...

-Καλημέρα Φασούλα! Η αλήθεια είναι οτι δεν ξέρω πως κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα... χμμμμ....

2:52 AM  
Blogger tsitas said...

Όπως το αντιλαμβάνομαι εγω, αυτά τα λόγια σχετίζονται περισσότερο με εκείνους που μάλλον μισούν τον εαυτό τους ή έχουν χαμηλή αυτοεκτιμήση, παρά με τους φίλαυτους.
Πολύ φιλοσοφημένο πάντως. Κάπου έχασα τη σύνδεση με τον μαρξισμό, ίσως επειδή δεν έχω ασχοληθεί αρκετά. Μάλλον προτιμώ τον έρωτα..
:)

4:07 AM  
Anonymous Anonymous said...

@Αγαπητέ Ε.Τ.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη θα σου πω την δική μου άποψη διότι η προσέγγιση του post σου για το συγκεκριμένο θέμα κατ'εμέ είναι λάθος σχεδόν εξ'ολοκλήρου.
Απλά σκέψου το εξής: Ο Έρωτας υπάρχει από καταβολής Κόσμου και όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και ο Δημιουργός όλων των εκδηλωμένων πραγμάτων. Ο Μαρξισμός συνέβει πρόσφατα και είναι πολύ ανώριμος και λανθάνων ορθολογιστής ώστε να μπορέσει να εξηγήσει ένα τόσο μεγάλο μυστήριο όπως ο Έρωτας. Απλά τον απομυθοποιεί.
Όλα αυτά που περιέγραψες είναι προβλήματα που έχουν σαν ρίζα την χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δεν φταίει ο Έρωτας μα το Εγώ το οποίο δεν είναι ποτέ ευτυχισμένο με τα κεκτημμένα και εφευρίσκει συνεχώς καινούργια πράγματα προς κατάκτηση.

11:50 AM  
Blogger Epsilon said...

Γαμώτο πότε θα γίνει κατανοητό ότι ο έρωτας δεν αναλύεται?!?!?
γιατί όταν αναλύεται, στην συνέχεια, διαλύεται στα εξ ων συνετέθη!

(montresoraki δεν φωνάζω σε σένα αλλά γενικά :-ΡΡΡ)

12:26 PM  
Blogger Attalanti said...

Πω πω πωωωω, τι μας έκανες... Δυστυχώς, μου είναι οικεία και γνώριμα όλα αυτά... Βαθειά ανάσα και πάμε παρακάτω!

1:12 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Mου αρέσει που αυτή τη φορά γράψατε και αντίθετες γνώμες, για αυτό άλλωστε ζήτησα και την άποψη σας! Νομίζω οτι θα κρατήσω τα σχόλια! Μου αρέσουν τέτοιου είδους διάλογοι!
-Tsitas δεν έχει καμια σχέση με τον Καρλ Μαρξ, άλλος ήταν εκείνος ως γνωστόν!
-Άβατο ο έρωτας ως γνωστόν έχει πολλές πτυχές. Εδώ απλά περιγράφεται μια συγκεκριμένη κατάσταση και ο συγγραφέας προσπαθεί να βρει μια εξήγηση. Δεν συμφωνώ απαραίτητα, στην φιλοσοφία δεν μπορεί κανείς να είναι ποτέ απόλυτος!
-Έψιλον καλά κάνεις και φωνάζεις!
-Ατταλάντι πάμε παρακάτω, that's it!

3:29 AM  
Anonymous Vermint said...

(shock) ... πω πω !!!! Μόλις συνειδητοποίησα, πως ο έρωτάς μου είναι Γραουτσο-μαρξιστής :)
Θα του συστήσω το βιβλίο κι αν προλάβω, θα το διαβάσω κι εγώ, γιατί δεν το είχα υπόψιν μου... να 'σαι καλά. Ευχαριστώ ! :)

3:43 AM  
Anonymous Αλέξανδρος Ζήβας said...

Αποκωδικοποίηση....: ψυχής, σιωπής, θρησκειών, μυθολογιών,....
Σχηματοποίηση λόγου, θεογονία, κοσμογονία,....
URL : www.siopi.gr
Γεια.....
( .....: ''Dr'' Knock :
σχιζοφρενής ''γιατρός'' και πειραματιστής ανθρώπων της Ρωσίας...!; )

10:51 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home