Wednesday, November 22, 2006

Μια τρελή, τρελή ορκωμοσία

Θα έπρεπε να θεσπιστεί νόμος που να απαγορεύει να γίνονται οι ορκωμοσίες 9 το πρωί. Είναι δυνατόν; Πρέπει να σηκωθείς από τα χαράματα- ούτε στο κομμωτήριο προλαβαίνεις να πας- και το μόνο που μπορείς να κάνεις για να κεράσεις τους φίλους σου είναι να τους πάς για πρωινό σε μπουγατσατζίδικο και μετά για καφέ μπας και ανοίξει το μάτι!
Επίσης πιστεύω δεν αξίζει τον κόπο όλη αυτή η φασαρία για πέντε λεπτά υπόθεση (αναφέρομαι στην στιγμή που φωνάζουν το όνομα σου και σου δίνεται το παλιόχαρτο για το οποίο ίδρωσες τόσα χρόνια). Τις προηγούμενες μέρες επικρατεί πανικός. Να μη ξεχάσεις να καλέσεις κανέναν, να φροντίσεις για το πώς θα έρθουν όσοι δε διαθέτουν μέσο και να βρεις τι θα φορέσεις. Είναι και πρωί, μην το ξεχνάμε αυτό, οπότε δεν δικαιολογείται ντύσιμο του τύπου «Θα πάμε στα μπουζούκια μετά και δε θα προλάβω να αλλάξω», εκτός βέβαια αν θες να το γιορτάσεις την προηγούμενη μέρα και να έρθεις απευθείας από εκεί στην τελετή, έχοντας πιει κάνα δυο ποτηράκια παραπάνω-χικς- και έχοντας αποκτήσει και μερικούς «φίλους» παραπάνω που θα ήθελαν να σε καμαρώσουν στην ιδιαίτερη εκείνη στιγμή!
Τι έλεγα; Α ναι για το ντύσιμο! Ρε παιδιά το ξέρατε ότι κοστίζουν τόσο τα φορέματα; Στο πρώτο μαγαζί είδα 4-5 φορέματα που μ’ άρεσαν και αφού τα δοκίμασα, τα πρόβαρα και με θαύμασα στο καθρέφτη, κατέληξα στο ότι μου άρεσαν και τα 5 εξίσου! Ρώτησα για τις τιμές τους. Το φτηνότερο έκανε 150 ευρώ! Για το ακριβότερο μην μπείτε καν στον κόπο να ρωτήσετε! Αν και μπήκα στον πειρασμό να περάσω από τη λαϊκή (που παιδιά μην γελάτε, πλέων φέρνουν ωραία ρούχα), τελικά αποφάσισα να βασιστώ στο αγοραστικό μου δαιμόνιο και να κάνω μια καλή έρευνα αγοράς, όπως και να επιστρατεύσω όλη τη γλυκύτητα μου και την ικανότητα μου να παζαρεύω (το τελευταίο δεν το κατέχω καθόλου, ευτυχώς που έχω τα άλλα δύο όμως), μέσα σε δυο μέρες βρήκα τα κατάλληλα ρούχα. Μιλάμε για προσωπική επιτυχία, αν σκεφτεί κανείς ότι μια φίλη μου που ορκίζονταν επίσης, έκανε ένα μήνα!!!
Και πάμε στη μεγάλη μέρα. Φυσικά χτύπησε για άλλη μια φορά η κλασσική κακοτυχία μου και αφού έπρεπε να αντιμετωπίσουμε μια έφηβη αδελφή που μας καθυστέρησε γιατί χρειάζεται πολύ μα πάρα πολυυυυυυ χρόνο για να ετοιμαστεί, ένα σκουπιδιάρικο που μας έκλεισε το δρόμο, μια φοβερή κίνηση, έναν μ@λ@κ@ ταξιτζή και πολλά άλλα που δεν θέλω να θυμάμαι πια, τελικά έφτασα εγκαίρως στην αίθουσα όπου γινόταν η τελετή.
Περίμενα κάτι μεγάλο και σπουδαίο, αλλά δεν έγινε τίποτα τέτοιο. Δεν είπαν ούτε ένα τραγούδι, δεν ακούσαμε ούτε έναν συγκινητικό λόγο από κάποιον φοιτητή για το πόσα τραβήξαμε για να φτάσουμε ως εδώ και φτου μας και μπράβο μας και τα λοιπά (καλά δεν λέω, υπάρχουν πιο σπουδαία πράγματα που μπορεί να πετύχει κανείς, αλλά επιτρέψτε μου να χαρώ τη δική μου προσωπική επιτυχία για λίγο!). Καλύτερα να είχε έρθει ο μαθητής μου ο Γιαννάκης που από την αρχή της χρονιάς είχε κάνει χρυσούς τους γονείς του, να τον αφήσουν να έρθει κι ας έχει σχολείο (ωραία δε θα ήταν να ερχόταν οι μαθητές μου;). Αυτός που λέτε έχει φτιάξει ένα ροκ συγκρότημα με τους φίλους του και ήθελε να έρθει να τραγουδήσει κάτι. Και όταν του είπα ότι μάλλον δύσκολα θα τον άφηναν να κάνει κάτι τέτοιο κατά τη διάρκεια της τελετής, πρότεινε να στηθεί απ’ έξω και με το που θα έβγαινα έξω να αρχίζουν να παίζουν! Αυτό μάλιστα, κυρίες και κύριοι. Εκεί θα έλεγα ότι έχω κάτι να θυμάμαι από την ορκωμοσία μου!
Να ναι καλά οι φωτογράφοι. Αυτοί είναι οι μόνοι που φρόντισαν να έχω κάτι να θυμάμαι! Με έκαναν να αισθανθώ σαν VIP έτσι που ερχόταν από το πουθενά και μου έβγαζαν φωτογραφίες. Έδιναν και οδηγίες για το πώς να στήσουν τη φωτογραφία και σαν να κατάλαβα λιγάκι τι τραβάνε τα δόλια τα φωτομοντέλα!
Α ναι! Είναι και οι ανθοδέσμες, που σε κάνουν να αισθανθείς ότι κάτι ξεχωριστό έχει ετούτη η μέρα. Όπως παρατήρησε και ένα φιλαράκι μου, ο Γιώργος, έτσι όπως κρατούσα στην αγκαλιά μου τις ανθοδέσμες, έμοιαζα με πωλήτρια από αυτές που στήνονται έξω από το πανεπιστήμιο. Η αλήθεια είναι ότι για μια στιγμή η σκέψη αυτή με έβαλε σε πειρασμό. Αν τις πουλούσα, θα έβγαζα τόσα λεφτά όσα χρειαζόμουν για να κεράσω φίλους και συγγενείς, αλλά μετά θυμήθηκα τι έπαθε εκείνος ο άλλος ο τσιγκούνης ο Σκρούτζ από το γνωστό χριστουγεννιάτικο παραμύθι και συγκρατήθηκα. Το φωτάκι με το σήμα του ευρώ που είχε ανάψει πάνω από το κεφαλάκι μου (όπως συμβαίνει στους ήρωες των κόμιξ όταν βρίσκουν μια καλή ευκαιρία για να βγάλουν λεφτά), έσβησε αμέσως.
Μπορεί να μην έχω πολλές εικόνες να θυμάμαι από την ορκωμοσία, αλλά σίγουρα έχω πολλές να θυμάμαι από τον καφέ μετά. Εκτίμησα πολύ τους φίλους που ήρθαν γιατί το να έρθει κάποιος από μακριά ή να πάρει άδεια από τη δουλειά του ή να πάρει απουσία στο εργαστηριακό μάθημα ειδικά για σένα, όσο να ναι σε συγκινεί. Αυτά είναι πράγματα που τα κρατάς και τα θυμάσαι, όπως και κάποιες πολύ ωραίες ατάκες του τύπου:
«Μόντρεσορ καιρός να σοβαρευτείς τώρα» (Μα δεν είμαι σοβαρή εγώ; Μάλλον δεν με ξέρεις καλά…)
«Κόρη μου, πάρε την ανθοδέσμη με τα άσπρα τριαντάφυλλα για να μοιάζεις με νυφούλα!» (Και εσύ μαμά Βρούτε;)
«Μόντρεσορ! Στις ομορφιές σου σήμερα! Η αλήθεια είναι ότι δεν σε περίμενα να έρθεις ντυμένη τόσο κυριλέ. Σε είχα ικανή να έρθεις με κανένα τζιν παντελόνι ή με καμιά από αυτές τις ινδικές-χίπικες μπλούζες που φοράς συνήθως! Και τι ωραίο το μαλλί σου! Επιτέλους αποφάσισες να το χτενίσεις!» (Έχει πλάκα που πάντα όταν κάνεις μια αλλαγή στην εμφάνιση σου, όλοι βρίσκουν το θάρρος να σου πουν πόσο χάλια ήσουν πριν!)
«Να σου πω, τώρα που πήρες το πτυχίο σου, θα συνεχίσεις να βασανίζεις τα παιδάκια στα οποία κάνεις μάθημα; Αλλιώς σου έχω μια δουλειά, ενδιαφέρεσαι;»
(Αυτό θα πει άμεση επαγγελματική αποκατάσταση!)
Πάμε για άλλα τώρα!!!

41 Comments:

Blogger Bitch Girl said...

congrats! :)

7:37 AM  
Anonymous συννεφάκι said...

...και νυφούλα! :)

7:50 AM  
Anonymous Anonymous said...

photo???

7:57 AM  
Blogger tomboy said...

Συγχαρητήρια!

8:10 AM  
Blogger nosyparker said...

Ε μα κι εσύ, δεν ήξερες δε ρώταγες; Μην αρχίσω να λέω εγώ τώρα από τη δική μου ορκομωσία και μας πιάσει το ξημέρωμα! 'Εχω κάτι φρικτές φωτογραφίες (μπλιαχ)

Καλή επαγγελματική σταδιοδρομία!
:-)

8:27 AM  
Blogger Ο Καλος Λυκος said...

άντε, και εις ανώτερα...

9:12 AM  
Anonymous trixa said...

«...Και τι ωραίο το μαλλί σου! Επιτέλους αποφάσισες να το χτενίσεις!»

Φιλενάδα, μαζί με εσένα μου φαίνεται ότι μάλλον έχω και εγώ την τιμητική μου, γιατί μόνο με κάτι τέτοιες αφορμές δίνουν και σε μας, τις ταπεινές τριχούλες, τη σημασία που μας αξίζει! :)

Μοντρεσοράκι μου, καλή σταδιοδρομία!

Σε φιλώ.
xx


ΥΓ. Οχι βόλτες στην παραλιακή, θα χαλάσει η μιζανπλί!

9:46 AM  
Blogger zouri1 said...

μπραβο ρε

10:18 AM  
Blogger ΣεΞπΥρ said...

Με τις καλύτερες των ευχών μου για μια επιτυχημένη σταδιοδρομία. Εις ανώτερα (καλά, πως μπορούν και λένε όλα αυτά τα βαρετά?)

ΥΓ: Νά΄σαι καλά και να το χαρείς όσο μπορείς!

10:32 AM  
Blogger Alexandra said...

συγχαρητήρια... καλή αρχή σε οτιδήποτε κάνεις!

(και το περιέγραψες με τον ιδιαίτερο τρόπο σου!)

φιλιά πολλά και χίλιες ευχές

10:40 AM  
Blogger DCD said...

Συγχαρητηρια και καλη επιτυχια στα αλλα!

10:45 AM  
Blogger numb_jg said...

Συγχαρητήρια! Και εις ανώτερα!

1:27 PM  
Blogger homelessMontresor said...

Εννοείται οτι σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές σας!
Ειδικότερα:
-Nosy δεν το σκέφτηκα να ρωτήσω κανέναν ειδικό είναι η αλήθεια!
-Τρίχα με έκανες και γέλασα! Έριξα μια ματιά και στο blog σου και σου αξίζουν συγχαρητήρια! Μπορείς και αναλύεις τόσο το θέμα τρίχες? Μιλάμε για αστείρευτη πηγή έμπνευσης! Άσε που βλέπω οτι έχουμε και μια κοινή φίλη. :-)
-Σεξ πυρ είναι όντως κουραστικό να τα λές, αν και όχι τόσο να τα ακούς! :-Ρ

3:33 PM  
Blogger Epsilon said...

Συγχαρητήρια κοριτσάκι και καλή σταδιοδρομία! Εύχομαι τώρα να βρεις την δουλειά των ονείρων σου.

11:31 PM  
Blogger Cherryfairy said...

συγχαρητήρια μοντρεσοράκι.Έχω επίσης να πω πως στη λαική τα ρούχα είναι μια χαρά.Στους κινέζους πάλι όχι.Ξανά μπράβο.
Στη δική μου δεν πήγα,μου το στείλανε ντελίβερι σπίτι!

11:37 PM  
Blogger Gordon said...

Συγχαρητήρια κι απο εμένα, δε μας είπες επόμενος στόχος?

12:34 AM  
Blogger sorry_girl said...

Άντε βρε κοριτσάκι ό,τι καλύτερο εύχομαι!
Και τώρα ώρα να μιλήσω σαν τον συνήθη ευαυτό μου.
Απεχθάνομαι τις ορκωμοσίες!
Στη δική μου με σύρανε με το ζόρι.
Άσε που δεν θέλω καν να θυμάμαι τον 1,5 χρόνο ανεργίας μετά.
Χεχεχε!Σ΄εφτιαξα πάλι εεεε;;;;
:PPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPP

1:26 AM  
Blogger Bolek said...

Μπράβο ρε Μοντρέσορ!
Αν και λόγω πολιτικού παρελθόντος είμαι εναντίον τέτοιων διαδικασιών, φοβάμαι να σου πω κάτι άλλο από "μπράβο"!


:P

1:29 AM  
Blogger Chrisa said...

Συγχαρητήρια!!!!!

1:39 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Κι άλλες ευχές? Πολύ κόσμο μάζεψε αυτη η ορκωμοσία! Άντε να τους κεράσεις τώρα όλους αυτούς! :Ρ
-Έψιλον σπούδασα αυτό που ήθελα, οπότε αν καταφέρω να εργαστώ πάνω σε αυτόν τον τομέα θα είμαι πολύ ευχαριστημένη!
-Cherryfairy συμφωνώ για τα ρούχα της λαικής! Δεν πήγες να πάρεις το πτυχίο σου??? Εγω είμαι τόσο ψωνάρα που δε θα ήθελα να το χάσω με τίποτα και ας μην αξίζει τελικά τον κόπο!!
-Gordon είναι πολλοι οι στόχοι που στριφογυρίζουν στο μυαλουδάκι μου, όταν κατασταλάξω, ποιος ξέρει, μπορεί και να βγάλω ποστ!
-Πολύ την πάω αυτην την διχασμένη προσωπικότητα της Sorrygirl!!!
-Bolek μουαχαχα κ πολύ καλά κάνεις! :Ρ
-Χρύσα σ' ευχαριστώ!

2:52 AM  
Anonymous Anonymous said...

Συγχαρητήρια!!!!

4:10 AM  
Anonymous Natalia said...

Μπράβο αστέρι μου!
Εις ανώτερα (αν θες) εις καλύτερα (θες δεν θες!)

4:11 AM  
Blogger zero said...

Συγχαρητήρια Montresor!

ΥΓ: ΠΑΝΤΑ επιτυχιες και στην ακαδημα'ι'κη ζωη σου.

ζερο.

7:06 AM  
Blogger tsitas said...

Συγχαρητήρια, και τα καλύτερα έρχονται!
:)

7:43 AM  
Blogger roidis said...

αυτά είναι ευχάριστα νέα.
Συγχαρητήρια!

8:48 AM  
Anonymous ρεαλιστής said...

Τωρα αρχίζουν τα δύσκολα!

8:55 AM  
Blogger N.Ago said...

Συγχαρητήρια!

11:13 AM  
Anonymous Anonymous said...

Διασκεδαστικότατον! εύχομαι έτσι να είναι και η επαγγελματική ζωή σου. Και μπράβο!!!

1:21 AM  
Blogger Atron said...

Άντε καλή αρχή!

4:02 AM  
Anonymous Vermint said...

... και καλή σταδιοδρομία "επ' αγαθόν της κοινωνίας, βεβαίως-βεβαίως" :-)

10:14 AM  
Anonymous Anonymous said...

Που να έβλεπες την δική μου ορκωμοσία. Είχα πάρει το πτυχίο μου και η γραμματεία με παρακαλούσε για 3 χρόνια να παρευρεθώ στην ορκωμοσία ώστε να μου δώσουν και τυπικά το πτυχίο μου!

1:42 PM  
Blogger dr.Uqbar said...

Όλα αυτά είναι τυπολατρίες και άθλια τηρούμενες παραδοσιακές υποχρεώσεις!

Ένα έχει σημασία...
Και ξέρεις πιο είναι αυτό!

Συγχαρητήρια

1:48 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Ευχαριστώ πολύ παιδιά! Ώρες ώρες με συγκινείτε!
-Ναταλία ευχές με το ζόρι? Μ' αρεσε αυτό!
-Ρεαλιστή όντως αρχίζει ενα νέο δύσκολο κεφάλαιο, αλλά είναι και θέμα οπτικής γωνίας. Εγώ το βλέπω από την αισιόδοξη... :-)
-Advocatus μακάρι!
-Άβατον άρα από μικρός φαινόσουν οτι είσαι αντιδραστικό στοιχείο!
-Dr Ugbar ξέρω, ΞΕΡΩ! :-))

2:57 AM  
Blogger Sigmataf said...

Kαλό κολύμπι λοιπόν...

6:04 AM  
Blogger nahames nakanamoko said...

αντε συγχαρητήρια και εις αλλα με υγεία!

μην κολλάς στην τυποποίηση των ορκωμωσιών...
σκατά είναι γενικά,πολύ συντήρηση ρε παιδί...καθόλου εκμοντερνισμός,έστω και λίγο.
κι όχι μόνο στον οίκο των Μουσών και των Χάριτων αλλά και στις άλλες σχολές.
τα ίδια κλισέ κάθε φορά!

να θυμάσαι τους ανθρώπους και τα πρόσωπά τους!!!

6:05 AM  
Blogger toolman said...

ωχ ωχ ωχ λιγοστεύουμε οι αιώνιοι φοιτητές! είδος προς εξαφάνιση! μαζί σου πάντως στο θέμα της ορκωμοσίας, καθαρά διαδικαστικό το θέμα και βαρετό!

8:29 AM  
Blogger homelessMontresor said...

-Sigmataf ευτυχώς που ξέρω καλό κολύμπι! :Ρ
-Nahames Nakanamoko μισώ τα κλισέ!
"να θυμάσαι τους ανθρώπους και τα πρόσωπά τους!!!" το κρατάω αυτό.
:-)
-Τoolman λέτε να καταντήσετε εξαφανιζόμενο είδος Foititicius aionius-aionius???

10:05 AM  
Blogger divine mitsakos said...

sygxaritiria!!!!! (estw kai kathysterimena)

3:31 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Κάλιο αργά παρα ποτέ δεν λένε?! Ευχαριστώ πολύ!

5:06 AM  
Blogger unapatatras said...

κι από μένα καθυστερημένα συγχαρητήρια!
στη δική μου ορκωμοσία, δε μας όρκισε ο πρόεδρος της σχολής γιατί ήταν απασχολημένος να πίνει καφέ στην πλατεία (τον είδαμε, χαιρετηθήκαμε, κυριλέ καταστάσεις) είχε ορίσει αντικαταστάτη. το κλου ήταν οι φωτό μετά. κάτσαμε στη σειρά 4 φίλοι και βγάλαμε μία φωτό με τα πτυχία μπροστά μας και μια με γυρισμένη την πλάτη και τα πτυχία στον κώλο μας :-)
καλή επιτυχία σε όλα κορίτσι!

υ.γ. επίσης, μου θύμισες μια φίλη αγγλίδα, στο δεύτερο γάμο του πατέρα της την έντυσαν δε-θες-να-ξέρεις-πώς (εγγλέζικη μόδα... δε θα πω άλλα) και της είπαν την απίστευτη ατάκα: i couldn't believe you could look so feminine...
είπαμε, φλεγματικοί οι εγγλέζοι, αλλά όλα κι όλα

6:05 PM  
Blogger homelessMontresor said...

:-)))
Άσε και εγω κινδυνευώ να υιοθετήσω Αγγλικό ντύσιμο λόγο επαγγέλματος!
Τη φωτό με τα πτυχία σας που περιγράφεις, πολύ θα ήθελα να τη δώ!
Μην ανυσηχείτε για τις ευχές, δεν μ χαλάει καθόλου να μ εύχεστε μέχρι κ τα χριστούγεννα αμα λάχει!!!

4:09 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home