Sunday, December 10, 2006

Journey Into Myself

...Ήταν ο τίτλος του μουσικού θεάματος που παρακολούθησα εχθές το Σάββατο σε μια από τις αποθήκες του λιμανιού της πόλης μας. Την επιμέλεια του ταξιδιού ανέλαβε ο Χρίστος Χριστοφής και πράγματι φρόντισε να μας μαγέψει όλους! Η Latin μουσική μπερδεύονταν με την ορχηστρική, χορευτές ανακατεμένοι ανάμεσα στο κοινό ξαφνικά άρχισαν να λικνίζονται στους ήχους ενός βαλς, το βιολοντσέλο ακολουθούσε τις κινήσεις του σκοινοβάτη που ακροβατούσε σε ένα λεπτό σκοινί, οι ακροβάτες έπαιρναν τη σκυτάλη από τους χορευτές, μονάχα για να δώσουν αμέσως μετά τη θέση τους στις εικόνες ή στα διάφορα οπτικά τρικ. Περισσότερο μας ενθουσίασε η κοπέλα που πιασμένη από 2 σεντόνια έμοιαζε να αψηφά τον κίνδυνο και εκτελούσε με αξιοζήλευτη χάρη τις ακροβατικές της φιγούρες...
...Καβάλα σε μια Yamaha μηχανή( για πρώτη φορά καλά τα πήγα, ε ξάδελφε;), αψηφώντας τη «δροσιά» μιας Δεκεμβριανής νύχτας (σαν να έχω ένα ελαφρύ συνάχι και έναν περίεργο πονόλαιμο, ξάδελφε) και απολαμβάνοντας την υπέροχη αίσθηση του να σκίζεις τον αέρα με μεγάλη ταχύτητα μέσα στους δρόμους της πόλης (βλακείες λέω, είχε υπερβολική κίνηση και με τα πόδια θα έφτανα πιο γρήγορα ξαδελφούλη, αλλά χαλάλι) καταλήξαμε για αμπελοφιλοσοφική μπυρίτσα στο πιο σωστό μέρος, δε σας λέω ποιο, αλλά εκεί ο dj ξέρει να παίζει μουσική (θα με συγχωρέσεις, ξάδελφε, που δε θα αναφέρω την ενδιάμεση στάση για μάσα, δεν ταιριάζει στο ατμοσφαιρικό ποστ που πάω να γράψω, καταλαβαίνεις)...
...Ένας καλός συνομιλητής έχει τη μυστηριώδη δύναμη να σε κάνει να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα για τον εαυτό σου, είναι σαν να κάνετε και οι δύο μια μικρή εκδρομή στα βάθη του εαυτού σας και να ανακαλύπτετε μαζί πράγματα για τον άλλο και για σας. Ίσως ο καθένας να επικεντρώνεται σε διαφορετικά στοιχεία, αλλά ένας καλός διάλογος είναι πάντα πολυεπίπεδος. Υπάρχει το «κοινό» έδαφος-απαραίτητο για την καλή επικοινωνία- υπάρχουν οι σκέψεις που κάνει ο καθένας για όσα λέει, για όσα ακούει, για όσα θα ήθελε να πει ή να ακούσει, και τέλος οι άσχετες με τη συζήτηση σκέψεις( όπως: «μα που είναι επιτέλους το ποτό μου;» «αυτός εδώ τι απαίσια μπλούζα που φοράει», «αύριο πρέπει να θυμηθώ να ξυριστώ επιτέλους»)...
...Ο δρόμος της επιστροφής... ρεμβάζεις και κοιτάζεις έξω από το παράθυρο, αλλά δεν παρατηρείς το χιλιοειδωμένο εξωτερικό τοπίο, το μυαλό σου ξετυλίγει σαν ένα φιλμ από φωτογραφίες τα δρώμενα της βραδιάς... η νύστα αρχίζει να σε τυλίγει απαλά και ο ταξιτζής σου σπάει τα νεύρα με τη φλυαρία του...
...Είμαι πλέων χιλιόμετρα χωμένη κάτω από το πάπλωμα μου και μόλις κλείσω τα μάτια, το ταξίδι αυτό θα λάβει τέλος...
Καληνύχτα!

21 Comments:

Blogger Attalanti said...

montresoraki, απλά υπέροχο. Άσε το ταξίδι να ξεκινά κάθε πρωί και να συνεχίζεται μέχρι να μάθεις τα ακροβατικά, να δοκιμάσεις τα καλύτερα ποτά και να κάνεις τα μεγαλύτερα ταξίδια. Νέα βδομάδα, νέα αρχή!

10:55 PM  
Blogger o erwtas pernaei ap' to stomaxi said...

Σαν όνειρο του Λίντς...

1:20 AM  
Blogger homelessMontresor said...

-Ατταλάντι υπέροχη η ευχή σου και σε ευχαριστώ θερμά! Πάντα μια νέα αρχή και ενα τέτοιο ταξίδι είναι ευπρόσδεκτα!
-Έρωτα ερυθριώ από το κομπλιμάν σας, να με συγκρίνεις με τον φίλτατο Ντείβιντ Λιντς...? Σνιφ!

4:01 AM  
Blogger dr.Uqbar said...

Είδες αν εχεις καλή παρέα; Αλλιώς ούτε πολυεπίπεδες, ούτε μονοεπίπεδες συζητήσεις μπορείς...

Ε αλλά ο Λίντς μάλλον too much γιαυτό ε;

5:59 AM  
Anonymous Anonymous said...

Χμ... μάλλον έχασα που δεν ήρθα ε;
:-(

12:06 PM  
Blogger The Motorcycle boy said...

Ευτυχώς που γύρισες με ταξί γιατί αν γύριζες με τη μηχανή θα άλλαζες το nick σου, σε frozen Montressor. Εντάξει, τώρα τουλάχιστον παρέμεινες στο brainless Montressor.
Υ.Γ.: Και μου άρεσε πολύ αυτό το ποστ σου.

12:41 PM  
Blogger homelessMontresor said...

-Dr Ugbar Ι vote for multilevel discussions!
-Nosy έχασες και το show και τον ξάδελφο! :PP
-Motoboy αν γύριζα με μηχανή μάλλον δε θα ήμουν καθόλου σε θέση να γράψω... θα έπρεπε να περιμένω να βγουν πρώτα από την κατάψυξη τα δάχτυλα μου!
Υστ. Καλα βρε έπρεπε να γράψω για μηχανές για να σου αρέσει το ποστ μου??!!

2:40 PM  
Blogger trol said...

τα καλύτερα ταξίδια είναι αυτά σαν αυτό ποθ περιγράφεις

για το journey into myself διαφωνώ...εκτός από δύο-τρεις εκλάμψεις, πολύ μέτριο και αν σκεφτεί κανείς τα λεφτά που όπως είναι εμφανές δόθηκαν για την παραγωγή, κατώτερο του μετρίου

μπράβο στους χορευτές, από μουσική 1-2 κομμάτια, τα βίντεο ψιλοπροσεγμένα, το concept και η παρουσίαση του απλώς πρόχειρα

4:08 AM  
Blogger ptwsh said...

Αυτά είναι ... πέρα από την παράλειψη για την μάσα grande που κάνατε ... η περιγραφή ήταν σχεδόν ολοζώντανη!

5:17 AM  
Blogger Epsilon said...

Βρε ωραία περνάτε εσείς στην Θεσσαλονίκη!
Μ'έκανες και ζήλεψα :-)

1:48 PM  
Blogger VITA MI BAROUAK said...

Έεεεεεεεεμορφη θεσσαλονικη,, τα μαγικά σου βράδια νοσςςςςςςς.....

4:45 AM  
Blogger homelessMontresor said...

-Trol Εμένα πάλι μ' άρεσε, το βρήκα πρωτότυπο, άσε που η μουσική ήταν υπέροχη! Ίσως βέβαια αν ζούσα στο εξωτερικό και είχα δει περισσότερα τέτοια events να είχα διαφορετική άποψη. :-)
-Πτώση λες αν ανάφερα τις ζουμερές πίτες σουβλάκι να έδινα ένα πιο ρεαλιστικό τόνο στη γραφή μου???
-Έψιλον, η λύση είναι απλή, στις γιορτές ανεβαίνεις επάνω!
-Barouak σαν να κόλλησε ο δίσκος στο πικάπ ήταν το σχόλιο σου!

9:20 AM  
Anonymous Anonymous said...

Να περνάς πάντα καλά και να γράφεις πάντοτε τις εντυπωμένες εμπειρίες σου στο blog σου.

10:51 AM  
Anonymous Anonymous said...

όμορφες εμπειρίες, να τις ζήσεις όσο μπορείς...

12:28 PM  
Blogger homelessMontresor said...

-Άβατον ευχαριστώ για την ευχή σου (αν και το να καταγράφω πάντα τις εμπειρίες μου εδώ δεν είναι δυνατό, υπάρχουν και οι ανεπιθύμιτοι παπαράτσι!)
-Αλεξάνδρα ευχαριστώ και εσένα και ανταποδίδω :-)

3:34 AM  
Blogger nosy parker said...

Erm... τον ξάδερφο πού μπορούμε να τον ξαναδούμε; :p

9:31 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Σας τον φέρνω και σε συσκευασία δώρου για τα γεννέθλια σαν αν θέλετε δεσποινίς μου! Είστε κ της ίδιας γενιάς! :-)

2:43 PM  
Blogger N.Ago said...

Μετά τη ψηφοφορία (12/12/2006) από την πλειοψηφία στη Βουλή της Αλβανίας, η χώρα δεν έχει πλέον την Ακαδημία των Επιστημόνων! Αργά τη νύχτα, ψηφίστηκε το νομοσχέδιο της κυβέρνησης(;) «Για την Ακαδημία των Επιστημόνων» με 75 ψήφους υπέρ(!) 2 κατά και 3 παρών! Σύσσωμη η αντιπολίτευση, απείχε της διαδικασίας, διαμαρτυρόμενη για το πρωτοφανές αυτό γεγονός. Η επιστημονική, ακαδημαϊκή και εκπαιδευτική κοινότητα, εκλιπαρούσανε, θεωρώντας την πράξη αυτή ως έγκλημα κατά της επιστήμης, η κυβέρνηση ωστόσο επέμενε και κατάφερε τελικά, να κλειδώσει τις πόρτες τον Ερευνητικών Ινστιτούτων που ήταν υπό την Ακαδημία!
Οι βουλευτές του PBDNJ(Κόμμα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα) Spiro Peçi και Leonard Solis ήταν αυτοί που ψήφισαν κατά του νομοσχεδίου και οι Leonard Demi(PD), Ymer Tola(PDK, Niko Nerenxi(PAA) δήλωσαν παρών!
Παρακαλώ πολύ, αν το γεγονός αυτό σε αγγίζει κι εσένα, είτε κάνε μια αναφορά είτε ανέβασε την είδηση στο δικό σου μπλογκ! Έτσι, η φωνή της διαμαρτυρίας, θα δυναμώσει και θα κάνει τους παχύδερμους και αυταρχικούς κυβερνώντες στην Αλβανία, να σκεφτούνε καλά, πριν οριστικοποιήσουν την ειδεχθή τους πράξη!
Φιλικά Ν.Ago

3:01 PM  
Blogger ptwsh said...

χαχα αμεεεε ... σε μένα πάντως θα μου άνοιγες την όρεξη ... όχι ότι χρειάζομαι και ώθηση μεγάλη για να σαβουρώσω το οτιδήποτε φαγώσιμο βρω μπροστά μου δλδ !

3:35 AM  
Blogger homelessMontresor said...

Πτώση κάτσε να χριστουγεννιάσει ακόμα λίγο, να δεις τι φαγοποτοποστ έχω να γράψω ακόμα!!!

3:50 AM  
Blogger ptwsh said...

Επιφυλάσσομαι λοιπόν !

6:17 AM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home